Meyhane

Sınır yok, yalnızca yemek. Ortak masalar, bir karaf rakı ve acele etmeyen bir akşam.

KAVATA, İstanbul'dan Kopenhag'a taşınan şef Nesrin tarafından kuruldu; yüzlerce kültüre ev sahipliği yapmış bir şehirden, şimdi Beboerhuset'te bir meyhane sofrasına davet ediyor.

Meyhane, şarap evidir. Türkiye'de buna dostlar meclisi deriz.

Şarapla başlar; yavaş yavaş rakıya döner: o bulanık, anason kokulu içki — dili çözen, uzun bir sofrayı hak eden tek damıtık. Rakı hiçbir zaman yalnız gelmez.

Onlarca hafif meze vardır.
Bunlara yoldaş denir; paylaşılmak için gelir, sofranın ortasına usulca bırakılır, azar azar alınır. Çünkü asıl mesele paylaşmaktır. Ama derler ki meyhanede en güzel meze, sohbettir.

Memur gelir, şair gelir, ressam gelir; sonunda hepsi aynı çatı altında buluşur — meyhane sofrasında.

Roma'dan Osmanlı'ya, oradan yüzyıllar boyunca bu kültür süregelir.
Saatlerce masada oturmak, konuşmak, yükünü boşaltmak, dinlemek.
Belki de gerçekten ihtiyacımız olan tek şey dürüst bir yemek ve dürüst bir sohbettir; nereden geldiğimiz fark etmeksizin.

Şef Nesrin şöyle der:
"Sınır yok, yalnızca yemek var" — çünkü menü pek çok kültürden parçalar taşır. Rakıyla zengin, sohbetle daha da zengin bir meyhane sofrası; yemeğin bir coğrafyası olduğunu, milliyeti olmadığını hatırlatır.

Menüsü İstanbul'un küçük bir haritasıdır; bu şehir tek bir halkın değil, yüzyıllar boyunca yan yana pişiren pek çok elin eseridir. Ermeni kış mutfakları, Boğaz kıyısındaki Rum balık meyhaneleri, Balat'taki Sefarad evleri, Doğu Anadolu'nun Kürt cömertliği, göçle taşınan Arap baharatları, şehri doyuran Balkan fırınları ve hepsini birbirine bağlayan Osmanlı-Türk ev mutfağı — her tabak bir arada yaşamanın hikâyesini anlatır. Bunlar ayrı köşelere çekilmiş "etnik özellikler" değil; birbirinden öğrenmiş, birbirine alışmış ve sonunda tartışmasız biçimde İstanbul olmuş lezzetlerdir.

• TarihCuma 27 Mart 2026
• Kapılar18.30 — 22.30
• MekânChristianshavns Beboerhus
• MasaOrtak masalar · 40 kişilik
• Fiyat350 kr.
• DurumTükendi